Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2880 K.2024/3827

İlk derece mahkemesince davalının alacağının varlığının takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlandığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366' ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacının takıp dosyasında yapılan 05.08.2014 tarihli kapak hesabında 169.000,00 Türk Lirası alacağının bulunduğu, davacının yararlanabileceği maksimum tutarın ancak bu bedeller kadar olabileceği, tespit edilen bu bedellerin, bölge adliye mahkemesi'nin 2024 yılı itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 Türk Lirası'nın altında kalması dikkate alındığında, davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibarıyla reddine karar vermek gerekmiştir.