Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/3221 K.2024/4827

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin mahiyetten reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-İlk Derece Mahkemesince, konkordatonun feshi davasında projenin hazırlandığı tarihte derdest davaların devam ettiği, komiserler kurulunca davacının alacağının tartışıldığı ve projeye dahil edilmediği, kötü niyetli olarak davacının alacağının projeye dahil edilmediğinin kanıtlanamadığı, bundan başka ortada konkordatonun tamamen feshini gerektirecek somut bir sebep sunulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasındaki ticari uyuşmazlığa dayalı davaların konkordato tasdik yargılaması aşamasında derdest olduğu, konkordatonun davalı tarafça kötü niyetle sakatlandığının ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.