Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/3413 K.2025/2389

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat .... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 01.03.2015 başlangıç, 31.12.2015 bitiş tarihli ... Genel Müdürlük binasının genel temizlik hizmet alımına ait 20.01.2015 tarihli sözleşme imzalandığını, davacının sözleşme ile üzerine düşen edimleri eksiksiz yerine getirmek suretiyle iş süresini tamamlayarak teminat mektubunun iadesine hak kazandığı halde davalının iadeden haksız şekilde kaçındığını, bu nedenle komisyon bedeli ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, teminat mektubunun iadesi ile şimdilik 1.000,00 TL'lik komisyon tutarının avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, bilahare talep tutarını 6.201,60 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili idarenin işçilerin kıdem ve ihbar tazminatlarından son yüklenici ile birlikte işçiye karşı müteselsilen sorumlu olup, müvekkilinin bu kapsamda işçilere kıdem tazminatı alacağı olarak 92.456,11 TL ödeme yaptığını, hizmet alım sözleşmesinin 11.4 maddesi gereği yüklenicinin sözleşme ve ihale dökümanı hükümlerine uygun olarak edimini yerine getirmesi ve bu işten dolayı idareye herhangi bir borcu kalmaması halinde kesin teminatın iadesinin gerektiğini, sözleşmenin 22/1. maddesine göre personele ilişkin tüm yükümlülüklerin yüklenici davacıya ait olduğu belirtilmesine rağmen davacının yükümlülüklerini yerine getirmediğini ve çalıştırdığı personele ilişkin işçilik alacaklarını ödemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalıştırdığı personelin kıdem tazminatı ödemelerinden dolayı davalıya 92.092,03 TL borçlu olduğu, Hizmet Alım sözleşmesinin 22. maddesi, Teknik Şartnamenin 25. ve 35. maddeleri uyarınca davacının çalıştırdığı personelin işcilik alacaklarından dolayı davalıya karşı sorumlu olduğu, teminat mektubunun iadesi için SGK'dan alınmış olan ilişiksiz belgesinin tek başına yeterli olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; sözleşmenin 11.4 maddesindeki şartları sağlayıp mektubun iadesini talep ettikleri halde davalıdan olumsuz yanıt aldıklarını, taraflar arasındaki hizmet akdine ilişkin borç-alacak bakiyesi kalmadığını; davalının teminat mektubu iadesinden kaçınma sebebi olarak bildirdiği kıdem tazminatı ödemeleri yaptığına ilişkin sunulanların davacı sözleşme dönemine ilişkin olmadığını.

SGK ilişiksizdir yazısının mevcut olduğunu, heyet incelemesi kararı verilmesine rağmen tek bilirkişi tarafından tanzim edilen ek raporun karara esas alınmasının bozmayı gerektirdiğini, yıllık izinlerden yalnızca son alt işveren ile asıl işverenin sorumlu olduğunu, kaldı ki; yıllık iznin en az 1 yıl çalışan işçiler lehine tahakkuk edebileceğini, davacı sözleşme süresinin ise 10 ay olduğunu, sözleşmenin 22. maddesi ile Teknik Şartnamenin 25... . maddelerinde kıdem tazminatının alt işverene rücu edilebileceğine dair açık hüküm bulunmadığını, kıdem tazminatından sorumlu olduğu varsayılsa dahi;

bu sorumluluğun ancak kendi dönemine tekabül eden kısmın 1/2’si nispetinde olabileceğini, İGDAŞ tarafından davaya cevap dilekçesinde yalnızca kıdem tazminatı iddiasına dayanılmış olup, ek inceleme sonrası yıllık izin iddiasına dayanılmasına muvafakatleri bulunmadığını beyan etmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davalı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.