Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/375 K.2024/3083

1- Mahkemece, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat davasında verilen ilk kararda, davalının dava dışı T. İş Bankası A.Ş.’nin uğradığı zarardan sorumlu olmadığının kesinleştiği, davacı tarafından ödenen tazminatın davalıdan rücuen talep edilmesinin hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı, davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 15.11.2021 tarih ve 2021/4837 E., 2021/1496 K. sayılı ilamıyla; mahkemece iç ilişkide, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle, bozma kararı verilmiştir.

3- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; taraflar arasında 03.04.2006 tarihinde imzalanan işletme sözleşmesinde, aboneler ile imzalanan sözleşmelerden kaynaklanan ihtilaflarda davacının hiçbir sorumluluğunun olmayacağı, her türlü sorumluluğun davalıya ait olacağının belirlendiği, davalı ile davacı arasında imzalanan sözleşme uyarınca da davalının taşeron sıfatıyla uyarı yükümünün olduğunun açık olduğu, davalının uyarı yükümlülüğünü yerine getirmediği, bu nedenle davalının kusurlu olduğu ve davacının ödediği tazminatın tahsilini talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

4- Karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; taraflar arasındaki sözleşmede sorumluluğun kapsamının belirlendiği gözetildiğinde davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.