Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/408 K.2024/3224

1-Taraflar arasında görülen çıkma payı alacağının tahsili davasında, yargılama sırasında istem, 05.12.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasına dönüştürülmüş yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince; davacının 2001 yılından itibaren genel kurul toplantılarına katılmadığı, kooperatif ile irtibata geçmediği, ödeme yükümlüklerini araştırmadığı, dava tarihine kadar uzunca bir süre kooperatif ile irtibat kurmadığı, bu nedenle ihraç kararının iptalini istemesinin TMK'nın 2. maddesi gereğince iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının 2001 yılından itibaren genel kurul toplantılarına katılmadığı, bu süre içerisinde kooperatifle iletişime geçmediği, aidat yükümlülüğü bulunan bir kooperatife aidat borcunun bulunup bulunmadığını takip etmediği dikkate alınarak davacının zımnen ihraç edilmeyi benimsediği ihraç kararından sonra "ihracın iptalini" talep etmesinin TMK'nın 2. maddesine aykırılık teşkil edeceği gözetildiğinde temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.