Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/541 K.2024/2850

1-İlk Derece Mahkemesince. RES katkı payı anlaşmasından kaynaklanan menfi tespit davasında, davacı şirket tarafından davalıya sunulan 12.09.2011 tarihli teklif mektubu sonrasında 16.12.2011 tarihinde RES Katkı Payı Anlaşması imzalandığı, sözleşmede RES Katkı Payı'nın hesabının teklif mektubundaki hesaplamadan farklı olarak düzenlendiği, RES Katkı Payı'nın hesabı ile ilgili teklif mektubunun sözleşmeye geçirilmeyip farklı bir hesap içerecek şekilde sözleşmenin imzalandığı,

tacir olan tarafların serbest iradeleri ile imzaladıkları anlaşma hükümleri ile bağlı oldukları, teklif mektubundaki hesap şeklinin bağlayıcı olamayacağı, RES Katkı Payı ile ilgili faturaların sözleşme hükümlerine göre hesaplanması gerektiği, kaldı ki, yönetmelikteki hesap şeklinin de sözleşme ile aynı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; sözleşme hükümleri esas alınarak yapılan hesaplamanın yerinde olduğu gözetildiğinde davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.