Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/1709 K.2025/2478

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı müflis şirketten alacaklarının iflas masasına bildirilmesine rağmen alacak taleplerinin kabul edilmediğini, davalı müflis şirketten iflas tarihi itibariyle 1.824.843,54 TL alacakları bulunduğunu ileri sürerek iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının bizzat kendi ticari defterlerine göre davalı müflis şirkete borçlu olduğu, ispat yükünün davacı tarafta olup kendi ticari defterlerinin davacı aleyhine delil teşkil ettiği, davacının alacağını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının cari hesabına konulan bloke tutarları davacının alacağı olarak kabul edildiğini, bloke tutarlarının sözleşmesel şart yerine gelmediği halde davalının alacağı olarak kabul edilmesinin davalının sebepsiz zenginleşmesine sebebiyet vereceğini, ayrıca müflisin iflas tarihinden önce yapılan iş ve işlemlerine dair müvekkili şirket tarafından bir takım faturaların kesildiğini, müflis adına ödemeler yapıldığını, borcun doğum tarihine bakılarak bu bedellerin iflas masasına kaydı hususunda esas alınması gerektiğinin belirtilmesine rağmen bu yönde inceleme yapılmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR