Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/1862 K.2025/2607

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müflis fon bankası ile davalı müflis şirket arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, kullanılan kredi borcunun ön görülen süre içinde ödenmediğini, hesap kat ihtarı gönderildiğini, alacağın tahsili için kambiyo senetlerine özgü takip ve ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip olmak üzere iki ayrı takip yaptıklarını, takiplerin kesinleştiğini, davalı borçlu şirketin iflas etmesi üzerine alacağın iflas masasına kaydı talebinde bulunduklarını, iflas idaresince talebin reddine karar verildiğini ileri sürerek 75.025.098,00 TL nakdi alacağın ve çek yaprağı bedeli ile teminat mektubu bedelinden doğan alacaklarının şarta bağlı alacak olarak, iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı iflas idaresi vekili cevap dilekçesinde; alacak kaydı için icra takibinin kesinleşmiş olmasının yeterli olmadığını, davacının talep ettiği alacağın yargılamayı gerektirdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı müflis banka ile, müflis şirket arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığı, davacı müflis banka tarafından borcun ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek müflis şirkete bildirildiği, davacı müflis bankanın İstanbul 19. İcra Müdürlüğü'nün 2013/13874 E. sayılı dosyasından olan alacağı ile İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2473 E. sayılı dosyasından olan alacağının aynı borç ilişkisinden kaynaklandığı, hesap kat ihtarından sonra yeni kredi kullandırılmak suretiyle mevcut önceki borçların yapılandırıldığı, bir kısım tahsilatlar yapıldığı,

davacı müflis bankanın hesabı katettiği tarihten iflas tarihine kadar tüm kredi ilişkileri değerlendirerek hesaplama yapıldığı, iflas tarihi itibariyle alacağın 38.978.928,97 TL olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 38.978.928,97 TL alacağın davalı müflis şirketin iflas masasına kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişinin hesaplama yaparken müvekkilinin İstanbul 19. İcra Müdürlüğü'nün 2013/13874 E. sayılı dosyasından olan alacağını hesaplamadığını, yalnızca İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2473 E. sayılı dosyasından olan alacağını hesapladığını, 13.05.2015 iflas tarihi itibariyle müvekkili alacağının 75.025.098,00 TL iken 38.978.928,97 TL olarak hesaplandığını, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesinin müvekkili bakımından telafisi mümkün olmayan bir zarara uğramasına sebebiyet vereceğini, kararın bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kayıt kabul istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA, Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,