Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1875 K.2025/3338

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile karşı davanın reddine dair verilen karar, asıl davada davacı/karşı davada davalılar vekili ve asıl davada bir kısım dâhili davalı/karşı davada davacılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı/karşı davada davalılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile üzerindeki evin müvekkillerinin murisi ...’dan kendilerine intikal ettiğini, taşınmazın yer tespiti harita mühendisi tarafından yapıldığında taşınmazın davalı tarafından tecavüzlü olduğunun anlaşıldığını, davalının adı geçen taşınmazda herhangi bir hakkının bulunmadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesini, ahır ve artezyen kuyusunun yıkılmasını ve 2.500.000.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsil edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı/karşı davada davacı vekili cevap dilekçesinde; asıl davanın dayanaktan yoksun olduğunu, taşınmazın 13.01.1948 tarihinde karşı tarafın murisince müvekkilinin murisi Kerim Işıl’a haricen satıldığını, bu zamana kadar önce muris sonrasında ise müvekkili tarafından taşınmazın nizasız ve iyiniyetli olarak kullanıldığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüyle, taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

....

Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.11.2004 tarihli ve 2001/484 Esas, 2004/927 Karar sayılı kararıyla "...dava konusu alanın davalılar adına tapuda kayıtlı olan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın içinde kaldığı, bu alanın asıl dava davacıların murisi ... tarafından 13.01.1948 tarihinde satıldığı, bu tarihten beri karşı davacı tarafından alanın kullanılmakta olduğu, murisin 1957 tarihinde öldüğü, asıl dava davacılarının taşınmazı 2001 yılında adlarına intikal ettirdikleri, kayıt malikinin ölümü ile intikal tarihi arasındaki 20 yıllık sürenin dolduğu,

alanın taşınmazdan ifrazının mümkün olmadığı..." gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 22.08.2003 tarihli rapor ve krokisinde A ile gösterilen 783 m2'lik kesimine asıl dava davalısı/karşı dava davacısı tarafından yapılan elatmasının önlenmesine, bu kesim üzerinde bulunan ahırın kal'ine, 112.500.000 TL ecrimisilin asıl davada davalı/karşı davada davacıdan tahsiline, hüküm altına alınan tazminata dava tarihi olan 24.08.2001 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Asıl davada davacı/karşı davada davalılar vekili, - Asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek reddedilen kısım yönünden hükmün bozulmasını talep etmiştir. 2.Asıl davada bir kısım dâhili davalı/karşı davada davacılar vekili, - Dava konusu taşınmazın müvekkillerinin murisi ... tarafından harici sözleşme ile satın alındığını, - Bu hal ile taşınmaz mülkiyetinin mirasçılara geçtiğini, - Karşı davanın reddine dair verilen kararın hatalı olduğunu, - Mahkemece 2004 yılında verilen kararın üzerinden 20 yıl geçtiğini, - Bu nedenle ilamın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Asıl dava, el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil; karşı dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/2 hükmüne göre ölüm hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan (mülga) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; asıl davada davacı/karşı davada davalılar vekili ve asıl davada bir kısım dâhili davalı/karşı davada davacılar vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR