Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/2000 K.2025/2980

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasındaki ticari ilişki dahilinde oluşan alacak ile ilgili olarak.

Polonya - Varşova Bölge Mahkemesi 20. Ticari Bölümü tarafından 18.06.2021 tarihli kararın verildiğini ve 26.06.2021 tarihinde kesinleştiğini, ilgili mahkemece "davalının, müvekkiline 559.459,65 PLN (Polonya Zilotisi) ana para ve işleyecek yasal faizi ve ayrıca 38.773 PLN de yargılama masrafı ödemesine" karar verildiğini, Polonya ile aralarında 18.01.1990 tarihli ve 3606 sayılı Kanunla onaylanıp 23.07.1990 tarihli ve 20583 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 12.04.1991 tarihinde yürürlüğe giren 1988 tarihli Türkiye Cumhuriyeti ile Polonya Halk Cumhuriyeti Arasında Hukuki ve Ticari Konularda Adli Yardımlaşma Sözleşmesinin bulunduğunu,

kararın 2021 yılında verilmesinden bugüne kadar alacağın ödenmediğini ileri sürerek, Varşova Bölge Mahkemesi'nin 20. Ticari Bölümü tarafından verilen 18.06.2021 tarihli kararın Türkiye'de tanınması ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tenfiz isteğinin konusu olan kararın yabancı mahkeme tarafından verilip, kesinleşen bir karar olduğu, kararda kamu düzenine aykırılık halinin gerçekleşmediği, taraflar yönünden bağlayıcı ve kesin nitelikte bulunduğu, tanıma ve tenfizinin yapılmasında yasal bir engelin bulunmadığını, somut olay bakımından MÖHUK'un 60. maddesinde, 1958 tarihli Yabancı Hakem Kararlarının Tanınması ve Tenfizi Hakkında Newyork Sözleşmesi'nin 5. maddesinde sayılan ret sebeplerinin varlığına rastlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; tenfiz için aranan şartların MÖHUK’un 54. maddesinde sayıldığını, iş bu dosya kapsamında tenfiz şartlarının oluşmadığını beyan etmektedir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

1- Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının RE'SEN BOZULMASINA,

2- Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

18.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.