Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/228 K.2025/771

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan 27.04.2011 tarihli protokol kapsamında, mülkiyetin davacı idareye ait olan Ankara ili, ......... ilçesi, ...... Mahallesi, 27030 ada, 18 parsel sayılı taşınmaz üzerinde "Ankara İli Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Hizmet Binası ile Altyapı ve Çevre Düzenlemesi İnşaat İşi'nin tamamlanarak 02.10.2018 tarihinde davalı kuruma teslim edildiğini, ...

Belediyesi'nce kendilerine tahakkuk ettirilerek ödenen 2019, 2020 ve 2021 yılı 1. taksit yıllarına ait 2.263.679,08 TL tutarında emlak vergisi bedeli bulunduğunu, davaya konu anılan protokolün 6.1.1 maddesinde yer alan, "Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu protokol konusu işe ait yeterli ödeneği 2011-2012 yılları bütçesinde öngörecektir.

Söz konusu işler ile ilgili olarak taraflar arasında imzalanacak olan protokolden doğacak her türlü vergi, resim ve harçlar ile diğer masraflar Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'na ait olacaktır." hükmü gereğince işbu tutarların davalı ...'ndan talep edildiğini, davalı tarafça bu ödemenin protokolün 6.1.1. maddesine uygun bir ödeme olmadığı,

kaldı ki iş bu emlak vergisinin taraflarının kendileri olması halinde dahi mallarının devlet malı olması nedeniyle muafiyetleri bulunduğunu ve ödeme yapmalarının hukuken mümkün olmadığını belirtilerek taleplerinin reddedildiğini, protokolün diğer tarafının kamu kurumu olması nedeniyle tapu devri için ihtilafın çözülmesi beklenmeden, 6.2.5 maddesi uyarınca tapu devir işlemlerinin tamamlanarak 29.09.2021 tarihinde davalının tapu devri yaptığını, protokolden kaynaklanan inşaat işi sırasında tamamlanması halinde idareye devredilecek taşınmaz için ödenen emlak vergisinden davalı kurumun sorumlu olacağını ileri sürerek,

protokole göre inşaatın bitimi ile 02.10.2018 tarihinde davalı kuruma teslim edilen ve talepleri üzerine 29.09.2021 tarihinde teslim edilen hizmet binasına ilişkin olarak müvekkilinin 2019-2020-2021/1 dönemi için ödemek zorunda olup ödediği 2.263.679,08 TL tutarında emlak vergisi alacağının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın tapu devir işlemlerinin 29.09.2021 tarihinde yapıldığını, davacının söz konusu taşınmazın maliki olduğu döneme ilişkin olarak ödediği emlak vergilerinin müvekkilinden tahsili amacıyla açılan davanın mesnetsiz ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 3. maddesine göre dava konusu emlak vergisinden malik sıfatıyla davacı kurumun sorumlu olduğunu, protokolün 6.1.1 maddesine göre davacının malik olduğu döneme ilişkin emlak vergisi tutarından müvekkilinin sorumlu olduğu iddiasının yersiz olduğunu, bahsi geçen dönemde malik müvekkili kurum olsaydı bile emlak vergisinden muaf olduğundan yine sorumlu olmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yapılan protokolde "Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu protokol konusu işe ait yeterli ödeneği 2011-2012 yılları bütçesinde öngörecektir. Söz konusu işler ile ilgili olarak taraflar arasında imzalanacak olan protokolden doğacak her türlü vergi, resim ve harçlar ile diğer masraflar Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'na ait olacaktır.'' şeklinde hükme göre vergiden davalının sorumlu olması gerektiğini iddia etmiş ise de, hükümde protokolden doğacak her türlü vergi, resim ve harçlar davalı kurumun sorumluluğuna bırakılmış olup, emlak vergisini kapsamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen protokol kapsamında doğacak her türlü vergi, resim ve harcın davalıya ait olacağının hükme bağlandığını, tapu devrinin davalı kurumun talebiyle ileri bir tarihte gerçekleştiğini, davacının zararına sebebiyet verildiğini, sebepsiz zenginleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,