Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/2307 K.2026/112

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davalı arasında '... ilçesi dahilindeki cadde, sokakların ve pazar yerlerinin süpürülmesi, yıkanması, çöp toplama ve taşınması, yer altı ve yer üstü çöp konteynırlarının bakım ve temizliği işi konusunda 20.08.2015 tarihli hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin yüklenilen işi sözleşme ve ihale dokümanındaki düzenlemelere uygun eksiksiz şekilde yerine getirdiğini, davacının muaccel hale gelmiş 14.431.778,36 TL'lik birikmiş hakediş alacağının bulunduğunu, davalı Belediyenin 8.232.030,08 TL'lik fazla ödeme ve kamu zararı olduğu iddiasında bulunduğunu,

bu talebin gerekçesinin ihale konusu yüklenilen iş kapsamında çalıştırılmış olan araçların GPS takip cihazı dokümanları ile bu araçlar için tutulan puantajların karşılaştırılması sonucu söz konusu araçların belirtilen sürelerden eksik çalıştırılmış olduğu yönündeki ihale dokümanına aykırı ve haksız bir iddiadan kaynaklandığını ileri sürerek,

davalı tarafından fazla ödeme ve kamu zararı iddiasıyla davacı/müvekkili şirketin 14.431.778,36 TL'lik bakiye hakediş alacağının 8.232.030,08 TL'lik kısmına haksız el atma ve söz konusu tutara ödeme tarihlerinden itibaren işlemiş faiz ödemesinin talep edilmesi suretiyle yaratılan muarazanın şimdilik 100.000,00 TL'lik kısmı yönünden haksız olduğunun tespiti ile bu şekilde yapılan muarazanın önlenmesine,

muaraza konusu 8.232.030,08 TL'lik müvekkil şirket alacağının şimdilik 100.000,00 TL'lik kısmının hüküm altına alınarak temerrüt tarihi olan hakediş ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 11.12.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile 5.088.397,02. TL hakediş alacağının, 17.12.2019 tarihinden itibaren reeskont avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki uyuşmazlığın idari yargı yolunda çözülmesi gerektiğini, dava konusu muarazayı ne davacının ne de davalı idarenin oluşturmadığını, Sayıştay'ın tespitinin idareyi denetleme yetkisine haiz bir kamu gücü olduğunu, yapılan tespitin tek yanlı bir idari işlem olduğunu, dava konusu olaydaki muarazanın işbu idari işlem neticesinde ortaya çıktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Sayıştay Temyiz Kurulunun 20.10.2021 tarihli kesinleşmiş kararıyla Bayraklı Belediyesinde davacı şirketin hakediş hesaplaması ve ödemesiyle ilgili olarak kamu zararının oluşmadığı ve GPS cihazlarının verilerine göre hakediş ödemesi yapılması sonucuna varılamayacağının tespit edildiği, Sayıştay Temyiz Kurulu kararının değerlendirilmesi ve tarafların itirazlarının değerlendirilmesi için bilirkişi heyetinden alınan 18.09.2023 tarihli ek raporda;

mahkemece GPS'lerin sağlıklı çalışmadığı düşünülüyorsa alacaklının ödenmemiş olan son hakedişinin kök raporda hesaplandığı hâliyle davacının hakediş puantaj kayıtları ve davacının kestiği 17.12.2019 tarihli faturaya göre 4.312.200,87-TL alacak, 776.196,15 TL %18 KDV olmak üzere 5.088.397,02 TL hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Sayıştay Temyiz Kurulu kararının "Yüksek Mahkeme kararı" olarak tanımlamasının ve bu kararın kesinleşmiş olması ile ilgili olarak da "GPS cihazının verilerine göre hakediş ödemesi yapılması sonucuna varılamayacağı kesinleşmiştir" yönünde bir hükme varılmasının ve tüm bunların hükme esas alınmasının, davanın kabulüne gerekçe yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, faiz başlangıç tarihi olarak dava tarihini esas almasının usul ve yasalara aykırı olduğunu, hüküm altına alınan 2.474.627,16 TL'nin 17.08.2022 tarihinde ödenmiş olması sebebiyle bu miktar yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına kararının verilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasında akdedilen hizmet alım sözleşmesi kapsamında ifâ edilen iş karşılığı tahakkuk eden hakediş alacağının 8.232.030,08 TL'lik kısmının davacının bakiye hakediş alacağından kesilmesi ve ödenen tutara faiz ödenmesinin talebi suretiyle davalı tarafça yaratılan muarazanın haksız olduğunun tespiti ile yapılan muarazanın önlenmesine ve dava konusu edilen hakediş alacağı 5.088.397,02 TL'nin avans faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcın temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,