Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/3223 K.2025/3943

1. Asıl ve birleşen davalar, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacıların temliken tescil mümkün değil ise tazminat istemlerine ilişkindir.

2. Mahkemece, asıl davada 2010/591 Esas, 2015/1515 Karar, 23.12.2015 tarihli asıl davanın reddine dair verilen kararın davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi'nin 2016/17065 Esas, 2017/563 Karar, 24.01.2017 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemenin birleşen 2018/227 Esas sayılı dosyasında.

2012/640 Esas, 2015/1520 Karar, 23.12.2015 tarihli davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi'nin 2016/5876 Esas, 2017/1027 Karar, 14.02.2017 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemenin birleşen 2018/249 Esas sayılı dosyasında.

2011/407 Esas, 2015/1519 Karar, 23.12.2015 tarihli davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi'nin 2016/8543 Esas, 2017/1033 Karar, 14.02.2017 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemenin birleşen 2018/392 Esas sayılı dosyasında.

2011/1163 Esas, 2015/1516 Karar, 23.12.2015 tarihli davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi'nin 2016/7088 Esas, 2017/1026 Karar, 14.02.2017 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemenin birleşen 2021/395 Esas sayılı dosyasında.

2012/26 Esas, 2015/1517 Karar, 23.12.2015 tarihli davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi'nin 2016/5839 Esas, 2017/1029 Karar, 14.02.2017 tarihli kararı ile bozulmasına, 2018/247 Esas, 2019/493 Karar, 17.05.2019 tarihli davanın kabulüne dair verilen kararın davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 2021/5383 Esas, 2021/3135 Karar, 30.06.2021 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin birleşen 2021/453 Esas sayılı dosyasında. 2011/1162 Esas, 2015/1518 Karar, 23.12.2015 tarihli davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi'nin 2016/5866 Esas, 2017/1028 Karar, 14.02.2017 tarihli kararı ile bozulmasına,

2017/737 Esas, 2019/118 Karar, 01.02.2019 tarihli davanın kabulüne dair verilen kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine ise Dairemiz Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 2020/652 Esas, 2020/2762 Karar ,13.10.2020 tarihli kararı ile onanması üzerine hakkında davalı ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine Dairemiz Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 2021/3698 Esas, 2021/663 Karar, 06.10.2021 tarihli kararı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda sayılan bozma ilamlarının ardından Mahkemenin birleşen 2018/227 Esas, 2019/490 Karar, 17.05.2019 tarihli, birleşen 2018/249 Esas, 2019/502 Karar, 17.05.2019 tarihli, birleşen 2018/392 Esas, 2019/489 Karar, 17.05.2019 tarihli, birleşen 2021/395 Esas, 2022/52 Karar, 23.02.2022 tarihli, birleşen 2021/453 Esas, 2022/61 Karar, 23.02.2022 tarihli, 2018/117 Esas, 2019/92 Karar, 17.05.2019 tarihli ilamları ile asıl dava dosyasının birleştirilmesine karar verilmiştir.

4. Mahkemece, anılan dosyaların birleştirilmesinin ardından 2018/246 Esas, 2025/217 Karar, 18.04.2025 tarihli kararı ile asıl davanın kabulüne, mahkemenin birleşen 2021/395 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2018/392 Esas sayılı davanın kabulüne, birleşen 2018/249 Esas sayılı davanın reddine, birleşen 2018/227 Esas sayılı davanın kabulüne, birleşen 2018/117 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2021/453 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı birleşen davacı ..., birleşen davacı ..., birleşen davacı ..., birleşen davacı ..., asıl ve birleşen davalar davalı ... mirasçıları vekillerince ayrı ayrı temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

5. 6100 sayılı HMK’nın 166. maddesinin birinci fıkrasında; “Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davaların aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar diğer mahkemeyi bağlar” hükmüne yer verilmiştir.

6. Dosyalardan biri Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra henüz kanun yolları aşamasına gelmemiş yeni bir dosya ile birleşmesi halinde, daha önce herhangi bir kanun yolundan geçmemiş dosyanın istinaf yoluna tabi olacağı açıktır. Zira davalar birleşmekle bağımsızlıklarını korur. Ayrı dava olma özelliğini devam ettirirler.

7. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2. fıkrasında ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 427 ilâ 444. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 ilâ 444. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen ve temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 341-360. maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerin uygulanması için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

8. Somut olayda, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl ve birleşen 2018/227 Esas, birleşen 2018/249 Esas, birleşen 2018/392 Esas, birleşen 2021/395 Esas, birleşen 2021/453 Esas sayılı dava dosyalarının “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı açıktır.

9. Ne var ki, birleşen Antalya 1. Tüketici Mahkemesi'nin 2018/117 Esas sayılı dava dosyasının karar tarihi 20 Temmuz 2016 tarihinden sonra olup, bu dosyada verilen kararla ilgili daha önce Yargıtay denetimi de söz konusu olmadığından, bu dosyada verilen kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Birleşen Antalya 1. Tüketici Mahkemesi'nin 2018/117 Esas sayılı dava dosyasında verilen karara karşı davacı ... vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, istinaf başvuru dilekçesi olarak kabulü gerekir.

10. Bu durumda mahkemece, anılan birleşen davanın bağımsız dava olma özelliğini kaybetmediği gözetilerek, ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu gerekçesiyle, istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesinin sağlanması, Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak istinaf incelemesi neticesinde verilecek kararın temyiz yolunun açık olması halinde, karara karşı yasal temyiz ve temyize cevap süreleri beklenerek, temyiz edilmesi halinde buna ilişkin evrakların da eklenmesi suretiyle asıl dava ile birleşen davalar ve mevcut olur ise birleşen 2018/117 Esas sayılı dava hakkındaki temyiz itirazlarının değerlendirilmesi için dosyanın kül halinde Dairemize gönderilmek üzere mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.