Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/740 K.2026/227

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının Ispartakule projesine ait yer altı kablosu tesisine ilişkin geçici kabul işlemlerinin 17.02.2011 tarihinde yapılıp 15.03.2011 tarihinde onaylandığını, söz konusu dağıtım varlığının Mülga Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 38. maddesi ve 28.01.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin 21. maddesine dayanılarak hazırlanan 27.08.2014 tarih ve 5187-2 karar numaralı EPDK Kurul Kararı ile yayımlanan metodoloji ve ilgili mevzuat gereğince yatırım bedelinin iadesinin gerektiğini, davalı şirkete bu konuda talepte bulunulduğunu,

ancak taleplerinin reddedildiğini, mevcut piyasa koşulları da dikkate alınarak şebeke işletmecisinin, tesisi kuran davacı şirkete yatırım bedelini geri ödemesi gerektiğini, bu nedenle yatırım bedelinin tespit edilerek, davalının hizmet alanında yer alan ...

İnşaat A.Ş. - Ispartakule konutlarına ait işe ilişkin 762.624,61 TL yatırım bedelinin 15.03.2011 tarihinden itibaren aylık TÜFE oranında faiz güncellemesi yapılarak dava tarihindeki güncel bedelinin tespiti ile yasal faiziyle birlikte davacı şirkete ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı müteahhit şirketin yaptığı tesis bedellerinin konut maliklerinden alınıp alınmadığının incelenmesi gerektiğini ve davacının malik olmadığı bağımsız bölümler için ödeme talebinde bulunamayacağını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu alt yapı tesislerinin bedellerinin söz konusu konut projesinin maliklerinden tahsil edildiğine dair bir durumu tespit edilmediği ve trafo, kablolama işlerine ilişkin olarak taşeronlara yaptırılan ihale konusu işlerin, yapılmış olan dairelerin maliyetlerine dahil edildiği ve dolayısıyla inşaatı yapan davacı şirketin trafo ve kablolama maliyetleri kadar kârdan mahrum kaldığı değerlendirilerek aktif husumet yokluğu itirazlarına itibar edilemeyeceği, zamanaşımı itirazı açısından yapılan değerlendirmede,

dava tarihi itibariyle TBK'nın 146. maddesi uyarınca 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin dolmadığı, yine mülga yönetmeliğin değişik 36/6 maddesi uyarınca dağıtım tesisinin dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi tarafından geçici kabulünün yapıldığı ayı takip eden aydan itibaren tutarın Tüketici Fiyat Endeksi oranında güncellenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın talebi bulunmadığı halde talebi aşkın şekilde "davacının kullanacağı enerji dağıtım tarafından mahsubuna" karar verilmesinin HMK'nın 26. ve 297/c maddelerine aykırı bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, mahkemece hüküm altına alınan alacağa avans faizi uygulanmasına karar verilmiş ise de,

Yönetmeliğin 38. maddesinin b-3 fıkrasındaki yasal düzenlemede yasal faiz uygulanacağının öngörüldüğü gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile, 1.630.216,14 TL'nin 725.307,98 TL'lik kısmının dava tarihi olan 27.12.2018, 904.908,16 TL'lik kısmının ise 28.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklı olduğunu kabul etmek suretiyle verilen kararın yasaya aykırı olduğunu, davacının ... konutlarının yüklenicisi olduğunu, proje kapsamında yeraltı kablosu tesis işini üstlendiğini ve iş sahibine/kullanıcılara teslim edip bedelini onlardan aldığını, davacının imal ettiği dağıtım varlığının mülkiyetinin Enerji mevzuatı gereği bedelsiz olarak TEDAŞ'a kalacağını, iş bu davada husumetin tesislerin maliki olan TEDAŞ’a yöneltilmesi gerektiğini, geçici kabulü yapılmış olan tesisin kullanım yerinin mevcut maliklerinin geri ödemeye muhatap taraf olacağını,

dava konusu alacağın sebepsiz zenginleşmeye dayalı rücu alacağına ilişkin olup zamanaşımına uğradığını, dava konusu dağıtım varlığının tesis edildiği dönemdeki mevzuat ve uygulamaya göre mahsuplaşmanın mümkün olmadığını, davayı kabul anlamına gelmemek kaydı ile dava konusu varlıkların imal tarihi itibarıyla yürürlükteki mevzuat gereği bedellerinin iadesinin de mümkün olmadığını, dava konusu tesisin anılan düzenlemenin Geçici 1 (3) madde gereği bedeli ödenemeyecek/mahsup edilemeyecek tesislerden olup bu hususun göz ardı edildiğini, davacı ile davalı müvekkil şirket arasında bağlantı anlaşması bulunmadığını,

yalnızca davacının imalat bedeli yerine bu bedelin güncellenmesi suretiyle bulunan bedele hükmolunmasının yanlış olduğunu, tesisin kabulünün yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte olan Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği 38. maddesi gereği bedelin geri ödenmesi biçiminde iadenin mevzuata aykırı olduğunu, dava konusu alacağa faiz istenilmesinin mümkün olmadığını, muaccel olmayan bedele faiz istenilemeyeceğini beyan etmektedir.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; uyuşmazlığa konu talebin ticari uyuşmazlıktan kaynaklanan bir uyuşmazlık olup tazmin edilmesine hükmedilmesi halinde avans faizi uygulanması gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının faizin niteliğinin belirlenmesi açısından hatalı olduğunu, kararın ''Davacı tarafından davalı aleyhine açılan davanın kabulüne 1.630.216,14 TL' nin (725.307,98 TL 'sine dava tarihinden, 904.908,16 TL 'sine ıslah tarihi olan 28.12.2020 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte hesaplanarak davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine'' şeklinde düzeltilerek onanması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR