Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2006/17018 K.2010/3173

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 1998 ve 1999 yılı vergi dönemlerine ilişkin sahte fatura kullanmak suçlarından mahallinde her zaman bir karar alınması mümkün görülmüştür.

Tanık ... defter ve belgelerin kaybolduğunu söylediğine göre, bu tanıktan defter ve belgelerin tebliğ tarihi olan 24.03.2003 tarihinden önce mi, yoksa sonra mı kaybolduğu sorularak sonucuna göre karar verilmesi yerine eksik tahkikat sonucu hüküm kurulduğundan hükmün bozulması gerektiğine dair üye ...'ın karşı görüşüyle eksik soruşturma bulunmadığı oyçokluğuyla kabul edilerek yapılan incelemede;

213 sayılı Kanun'un 139/2.maddesinde belirtilen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden ve faaliyetini sürdüren mükellefin işyerine gidilmeden direk olarak defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligat hukuken geçerli sayılamayacağından yasal unsurları itibariyle atılı suçun oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi doğru değilse de; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün ONANMASINA, 23.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.