KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2007/3550 E., 2010/5027 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ağır ceza Mahkemesi
- Suç
- KAÇAKÇILIK
- Hüküm
- Kamu davasının TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına, müsadereye
Karar Metni
246 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-4926 sayılı yasanın 31/son maddesinde ölüm, af, ön ödeme veya zamanaşımı sebebiyle ceza soruşturma veya kovuşturmasının devamına olanak kalmayan hallerde, suç konusu olduğu belirlenen eşyanın zoralımına, suç konusu olmayan eşyanın iadesine karar verileceği öngörülmüş olup, nakilde kullanılan araçların bizatihi kaçak olmadığı ve zamanaşımı sebebiyle kamu davasının ortadan kaldırılması halinde nakil aracının müsaderesine olanak verecek bir yasal düzenlemenin de 4926 sayılı yasada yer almadığı gözetilmeden, nakil araçlarının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,
II-Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği cihetle, suç konusu eşyanın karar tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı yasanın 31/son maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, müdahil idare vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, dava konusu nakil araçları ve bu araçlar yönüyle alınan teminatın hak sahiplerine iadesine, araçların trafik kaydı üzerindeki tedbirin kaldırılmasına, dava konusu eşyanın, 31.03.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı yasanın 13. maddesi delaletiyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine, karar verilmesi ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.3.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2007/3550, K. 2010/5027, 22 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama