Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2007/4790 K.2010/6062

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasanın 31/son maddesinde ölüm, af, 34. maddeye göre ödeme veya zamanaşımı sebebiyle ceza soruşturma veya kovuşturmasının devamına olanak kalmayan hallerde, suç konusu olduğu belirlenen eşyanın zoralımına, suç konusu olmayan eşyanın iadesine karar verileceği öngörülmüş olup, yasal yollardan yurda sokulan eşyanın sanığa iadesine, usulüne uygun düzenlenmeyen faturalara dayanan ve kaçağa kalan eşyanın ise anılan Yasanın 31/son maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, müdahil idare vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, "eşyanın sahibine iadesine" dair kısmın karardan çıkarılarak, "12.11.2002 tarihli bilirkişi raporunun (B) bölümünde dökümü yapılan faturalarda yazılı kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine, (A) bölümünde dökümü yapılan faturalarda belirtilen eşyanın ise sanığa iadesine" karar verilmesi ve sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.