Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/1268 K.2011/16848

4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık ...'ün, anılan Kanun'un 20/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 50, 52.maddeleri gereğince 1.500,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, İSTANBUL 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2007 tarihli ve 2005/143 esas, 2007/444 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07.12.2007 gün ve 62960 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2008 gün ve KYB. 2007-289766 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

4922 sayılı Kanun'un 20.maddesinde öngörülen cezanın nev'i ve miktarına göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 10.maddesi uyarınca bu suça bakma görevinin sulh ceza mahkemesine ait olduğu, diğer yandan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 4.maddesinde yer alan "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir.

6.madde hükmü saklıdır." şeklindeki düzenleme ile 5.madde de yer alan "İddianamenin kabulünden sonra; işin, davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." biçimindeki düzenleme karşısında, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;