Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/16780 K.2011/18072

Dördüncü kez alkollü araç kullanmak suçundan şüpheli ...'nın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5, 5349 sayılı Kanun'un 7.maddeleri uyarınca 3.604,50 yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2008 tarihli ve 2008/40-50 sayılı idari yaptırım uygulanmasına dair kararına yönelik başvurunun reddi ile sürücü belgesine 5 yıl süreyle el konulmasına ilişkin, Bafra Sulh Ceza Mahkemesinin 12.05.2008 tarihli ve 2008/182 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile iptaline, itiraz edenin yetkili ve görevli idare mahkemesine başvuruda bulunmakta serbestisine dair,

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2008 tarihli ve 2008/514-514 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07.10.2008 gün ve 50006 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2008 gün ve KYB. 2008-211709 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 16.maddesinde yer alan "(1) Kabahatler karşılığında uygulanacak olan idari yaptırımlar, idari para cezası ve idari tedbirlerden ibarettir.

(2) İdari tedbirler, mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirlerdir." biçimindeki düzenleme ile yine aynı Kanun'un "başvuru yolu"başlıklı 27/1.maddesinde yer alan "İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir."biçimindeki düzenleme karşısında, ehliyetin geri alınması yönündeki tedbir kararının başvuru yoluna tabi bulunmadığı,

diğer yandan 5326 sayılı Kanun'un 19.maddesinde ise, diğer kanunlarda kabahat karşılığında öngörülen belirli bir süre için ruhsat ve ehliyetin geri alınması gibi yaptırımlara ilişkin hükümlerin, ilgili kanunlarda, bu kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklı olduğunun belirtildiği ve halen yürürlükte bulunan 2918 sayılı Kanun'un 48.maddesi gereğince sürücü belgesinin Sulh Ceza Mahkemesi tarafından geri alınması gerektiği, keza anılan Kanun'un 48/5.maddesi 3.cümlesinde yer alan "Üç veya üçten fazlasında ise,

sürücü belgeleri beş yıl süreyle geri alınır ve altı aydan aşağı olmamak üzere hafif hapis cezası ile birlikte 532 600 000 lira hafif para cezası uygulanır..."şeklindeki düzenleme karşısında, üç veya üçten fazla alkollü araç kullanma suçlarında ehliyetin geri alınmasına ilişkin kararın sulh ceza mahkemesince verilmesi gerektiği ve bu kararın kesin olup, Kabahatler Kanun'u uyarınca itiraza tabi bulunmadığı gözetilmeden,

itirazın bu yönden reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı yasanın 27.maddesiyle 4.kez alkollü araç kullanmaktan tahakkuk ettirilen değişik 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 29.maddesi uyarınca Sulh Ceza Mahkemelerince verilen idari cezaya bağlı bulunan sürücü belgesinin geri alınması davasına ilişkin kararlara karşı itiraz edilmesi mümkün olduğundan itiraza tabi olmadığı nedenine dayanan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiş ise de; idari para cezasının iptali istemi ile açılan dava ile buna bağlı ehliyetin geri alınmasına ilişkin davanın adli yargıda görülmesi gerektiğinden, Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin

16.06.2008 tarih ve 2008/514-514 sayılı Değişik iş sayılı kararı hakkında bu nedenle kanun yararına bozma talebinde bulunulmasının mümkün olduğu nazara alınarak, yukarıda belirtilen sebeplerle yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 20.10.2011 günü, üye ...'ın karşı oyuyla, oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sulh Ceza Mahkemesinin verdiği sürücü belgesinin 5 yıl geri alınması kararı 5326 sayılı yasanın 19/c fıkrası uyarınca temyize tabi olduğundan başvuru üzerine verilen ağır ceza kararı yerinde olmadığından kanun yararına bozma talebinin kabulü gerektiği düşüncesiyle çoğunluk kararına katılmıyorum.