Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/6218 K.2012/5189

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Zararın tazmin edilmemesi ve değerin az olmamasına göre 4389 sayılı yasanın lehe olduğu kabul edilmesi gerekirken, bu husus tartışılmadan 5411 sayılı yasanın sanık lehine olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-5411 sayılı yasanın 160/1.madde fıkrası uyarınca hüküm kurulduğu halde, aynı yasa gereğince ayrıca adli para cezasına hükmedilmemesi,

2-Sanık hakkında anılan eylem dolayısıyla, uygulanma imkanı bulunmayan 765 sayılı TCK.nun 219/son maddesi uyarınca uygulama yapılması,

3-Sanığın, zimmetine geçirmiş olduğu paranın 1.294,20 TL'sini ödemiş olduğu, 16.03.2006 havale tarihli üçlü bilirkişi heyeti raporuna göre zimmet miktarının 10.945,40 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa ödettirilmesi gereken zarar miktarının 9.651,20 TL olduğu gözetilmeden fazla miktarda tazmine hükmedilmesi,