KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2008/9891 E., 2010/16552 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4926 sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Sanık ...'nun beraatine, diğer sanığın hükümlülüğüne ve müsadere
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Cezanın nevi ve miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden reddine,
I- Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Zamanaşımını kesen son işlem olan savunmanın alındığı 01.06.2005 tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 102/4.maddesinde öngörülen zamanaşımı süresi tamamlanmış olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA,
II- Katılan vekili ile sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1- Hükümden sonra 31.03.2007 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Yasa'nın 25.maddesiyle 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu yürürlükten kaldırılmış olup, 5237 sayılı TCK'nun 7.maddesi uyarınca lehe olan yasaınn belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesinin gerekmesi,
2- 5271 sayılı CMK’nun 5560 sayılı yasa ile değişik 231.maddesinin 5 ve 14.fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2008/9891, K. 2010/16552, 6 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama