Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/10888 K.2011/7701

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Hükmün esasını teşkil eden kısa kararın bir bölümünün dosya içinde bulunmaması,

2-5271 sayılı CMK.nun 5560, 5728 ve 6008 sayılı yasalar ile değişik 231.maddesinin 5, 6 ve 14.fıkralarında yapılan değişiklikler uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanarak sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu ve hükümden sonra, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı yasanın 578.maddesiyle sulh ceza mahkemesinin görevli olduğunu belirten 775 sayılı yasanın 38.maddesinin yürürlükten kaldırıldığı,

5728 sayılı yasanın 318.maddesiyle değişik 775 sayılı yasanın 37/1.maddesinde belirtilen yasakları ihlal eden kişilerin, Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre cezalandırılacağı düzenlenmiş olup.

5237 sayılı TCK.nun 154/1.maddesinde "Bir hakka dayanmaksızın kamuya veya özel kişilere ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" öngörüldüğünden, maddede öngörülen hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin 5235 sayılı yasanın 11.maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek 5728 sayılı yasanın geçici 2.maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesinin gerekmesi,