Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/7146 K.2011/27051

Esrar elde etmek maksadıyla hint keneviri ekmek suçundan sanık ...'ın, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23/son maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6.maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, aynı Kanunun 53/1.maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde sayılan haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya, (c) bendindeki haklardan şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İfazı Hakkında Kanun'un 108/4.maddesi uyarınca cezanın infazından sonra başlamak ve 1 yıldan az olmamak üzere denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair ŞANLIURFA 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2008 tarihli ve 2007/275 esas, 2008/132 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.03.2009 gün ve 14731 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2009 gün ve KYB.

2009-72014 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 28.12.2005 tarihli ve 2005/11724-19669 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7.maddesinin 2.fıkrasında "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." 3.fıkrasında "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç;

infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır." şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi karşısında, sanık hakkında, suçun işlendiği 2002 yılında yürürlükte olmayan, infaz rejimi ile ilgili bulunan ve sanık aleyhine hüküm doğuracak surette,

hakkında hükmedilen hapis cezasını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından itibaren denetimli serbestlik tedbirlerine tabi tutulmasına dair karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;