Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/14323 K.2013/3019

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın sahte imza ile mudi ...`a ait hesaptan 434.775,10 TL çekmek suretiyle hesabı kapattığı eylemde, sahte olarak atılan imzanın aldatıcılık kabiliyetinin bulunduğunun tespiti halinde nitelikli zimmet suçunun unsurlarını oluşturacağından mahkemece bu hususta herhangi bir araştırma yapılmadan ve de gerekçe göstermeden yazılı şekilde nitelikli zimmet suçundan hüküm kurulması,

2-Sanığın, mudi ... adına sahte olarak üretilmesini sağladığı ve haksız yere elinde bulundurduğu bankamatik kartı ile 10.10.2003 - 01.05.2004 tarihleri arasında anılan mudinin yatırım hesabındaki hisse senetlerini nakde dönüştürerek mal edinmesi eylemlerinin, sanığın iş akdinin fesh edildiği 17.01.2003 tarihinden sonra gerçekleştiğinden suçun sübutu halinde eylemin bankacılık kanununda düzenlenen zimmet suçunu oluşturmayacağı ve delillerin buna göre değerlendirilmesinin gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

3-Mudi ...'ın hesabına ilişkin, sanık hakkında nitelikli zimmet suçundan kurulan hükümde adli para cezası belirlenirken , bankanın uğradığı zarar mahkemece ödendiği kabul edildiği halde, gün adli para cezasının banka zararının üç katı olacak şekilde tatbik edilmesi,

4-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları sanığın kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerekirken haklardan ne süre yoksun kalınacağı belirtilmeden "hakkında TCK.nun 53/1-2-3 maddesinin uygulanmasına" karar verilmesi,