Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/15025 K.2013/1783

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

4926 sayılı Yasa nedeniyle tazmini nitelikte adli para cezasına hükmedildiğinde cezadan TCK'nın 62.maddesi gereğince indirim yapılamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4926 sayılı Yasanın 34.maddesinin son fıkrasında öngörülen "Bu maddenin uygulanmasında para cezasına esas alınacak değer, gümrük idaresince belirlenen değerdir." düzenlemesindeki "Gümrük İdaresince" ibaresinin hükümden önce 30.12.2008 gün ve 27096 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 18.09.2008 gün ve 2006/47 esas, 2008/144 karar sayılı kararı ile Anayasaya aykırı görülerek iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, kurulacak hüküm bakımından maddi gerçeğin belirlenmesinde zorunluluk bulunduğundan, dava konusu eşyanın bilirkişinin tespit ettiği cif değeri esas alınarak gümrük idaresine hesaplattırılacak gümrüklenmiş değer üzerinden yeniden ön ödeme önerisi tebliğ edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de ;

1. Kaçak eşyanın değeri pek hafif olduğu halde sanığın cezasından 4926 sayılı Kanunun 4/3.maddesi gereğince indirim yapılmaması,

2. 5237 sayılı TCK'nun 52/4 madde fıkrası gereğince, hükmolunan tazmini adli para cezasının 24 eşit taksitle tahsiline karar verilmesine rağmen, TCK'nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi,

3. Sanık hakkında tazmini nitelikte adli para cezasına hükmedildiği halde nispi vekalet ücreti ve nispi harç yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,