Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/3549 K.2011/23110

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay C.G.K.nın 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6.maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

Sanığın yokluğunda verilen kararda; başvuru yöntemi ve merciin belirtilmediği gibi davetiyede de anılan hususların açıkça gösterilmediği bu nedenle yapılan tebligatın usulüne uygun bulunmadığı gözetilerek 18.04.2007 gün 2007/156 Esas, 2007/156 Karar sayılı kararın kesinleşmediği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Kaynağını 09.12.1931 gün ve 12-48 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararından alan 5271 sayılı CMK.nun 223.maddesinin 10.fıkrası uyarınca adli yargı dışındaki yargı mercilerine yönelik görevsizlik kararları, yasa yolu açısından hüküm sayılmakta ve hükümlerin tabi olduğu temyiz yasa yoluna bağlı bulunmaktadır. Nitekim dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 27.10.2009 gün ve 2009/206-250 sayılı kararında belirtildiği gibi burada söz konusu olan karar, 5271 sayılı CMK.nun 223/10.fıkrası anlamında ve suçlarla ilgili yapılan yargılamada verilmiş olan görevsizlik kararıdır.

Bu duruma göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamındaki idari yaptırım kararına karşı, sulh ceza mahkemesine başvuru üzerine, idari yaptırım kararının sulh ceza mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığı gerekçesiyle anılan Kanunun 28/1-b maddesine göre verilen başvurunun (görev yönünden) reddi veya bu anlamdaki görevsizlik kararları temyiz yasa yoluna tabi olmayıp Kabahatler Kanununun 29.maddesi uyarınca itiraza tabidir.