Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/9828 K.2012/619

Korunması gerekli kültür alanında define aramak suçundan sanık ...'ün, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 74/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1-2.maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın mükerrir olması sebebiyle cezasının aynı Kanunun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Sivrice Sulh Ceza Mahkemesinin 23.10.2009 tarihli ve 2009/65-149 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.07.2010 gün ve 47994 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2010 gün ve KYB. 2010-186843 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında,

sanığın adli sicil kaydında yer alan hangi sabıkası sebebiyle tekerrür koşullarının oluştuğunun ve dolayısıyla mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmediği gibi, adli sicil kaydında yer alan Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.11.2006 tarihli ve 2006/595-508 sayılı kararına konu 140,00 yeni Türk lirası adli para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması karşısında,

sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;