Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/12729 K.2012/1901

Kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek satışa arz etmek suçundan sanık ...'ün, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52.maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 1.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58.maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ANTALYA 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2010 tarihli ve 2009/126 esas, 2010/273 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03.10.2011 gün ve 50211 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2011 gün ve KYB. 2011-345989 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 22.03.2007 tarihli ve 2006/10559 esas, 2007/4396 sayılı ilâmında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ve 108.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin mümkün olduğu, adlî para cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine imkân sağlayan bir düzenlemenin bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1.maddesinin 1.bendinde yer alan, "ikimilyar liraya kadar (ikimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler... temyiz olunamaz" ve aynı maddesinin son cümlesindeki "bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz" şeklindeki hüküm karşısında, adı geçen sanığın Antalya 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 07.12.2006 tarihli ve 2006/1124 esas, 2006/1372 sayılı ilamıyla mahkum olduğu 1.500,00 yeni Türk Lirası adli para cezasına ilişkin kararın tekerrüre esas alınmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;