Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/5127 K.2012/1790

Dördüncü kez alkollü araç kullanmaktan dolayı ...'ye ait sürücü belgesine el konulması talebi üzerine, adı geçenin bir yıl içerisinde ikinci kez alkollü araç kullandığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, hüküm kesinleştiğinde bir örneğinin yasal gereğinin takdir ve ifası için ... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğüne gönderilmesine dair GAZİANTEP 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 01.06.2010 tarihli ve 2009/240 esas, 2010/400 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.02.2011 gün ve 11189 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2011 gün ve KYB. 2011-125994 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5.maddesinde "Yönetmelikle belirtilen miktarlarının üzerinde alkollü araç kullandığı tespit edilen sürücülerin, suçun işlendiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde;

birici defasında sürücü belgeleri altı ay süreyle ger ialınır ve haklarında 265.300.000 Lira para cezası uygulanır İkinci defasında sürücü belgeleri iki yıl süreyle geri alınır ve haklarında 332.600.000 Lira para cezası uygulanır ve bu sürücüler Sağlık Bakanlığınca, esas ve usulleri Sağlık ve İçişleri Bakanlıklarınca çıkarılacak yönetmelikte gösterilen sürücü davranışlarını geliştirme eğitimine tabi tutulurlar, eğitimi başarıyla tamamlayanların belgeleri süresi sonunda iade edilir.

Üç veya üçten fazlasında ise, sürücü belgeleri beş yıl süreyle geri alınır ve altı aydan aşağı olmamak üzere hafif hapis cezası ile birlikte 532.600.000 Lira hafif para cezası uygulanır..." hükmünün yer aldığı ve adı geçenin, son tutanağın düzenlendiği 15.06.2009 tarihinden geriye doğru beş yıl içinde dördüncü kez alkollü araç kullandığının tespit edilmesi sebebiyle sürücü belgesinin 5 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gaziantep 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 01.06.2010 gün ve 2009/240 Esas, 2010/400 Karar sayılı kararının, CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 06.02.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi. (Muhalif)

KARŞI OY

Kanun yararına bozma yolu olağanüstü bir kanun yolu olup meselenin bir başka şekilde çözümlenmesi mümkün ise bu yola başvurulamaz. Görevsizlik konusunda uyuşmazlık olduğundan bu konunun çözümü müşterek yüksek mahkemece ya da uyuşmazlık mahkemesince çözülebilir. Mahkemece yanlış görevsizlik kararı verilipte müşterek yüksek mahkemece bu konu kabul gördüğünde dahi dava Yargıtay'a ve Danıştay'a geldiğinde yanlışın düzeltilmesi mümkündür. İzah edilen nedenlerle kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun kabul kararına katılmıyorum.