Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/8236 K.2013/11922

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamı ve suç vasfına göre katılanların tespit edilmiş bir zararı bulunmadığı gözetilmeden mahkemece "suçun işlenmesiyle mağdur katılanın uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmediği" gerekçe gösterilmiş ise de; "sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları dikkate alındığında yeniden suç işlemeyecekleri konusunda olumlu kanaate varılamadığı" denilmek suretiyle CMK.nun 231/6-b maddesi gereğince kanaat değerlendirmesi yapıldığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'da para cezalarının hesabı konusunda yeniden değerleme oranı hususunun düzenlenmediği gözetilerek, 5187 sayılı yasanın 18/1.maddesi gereğince sanıklar hakkında 50.000- TL üzerinden önödeme önerisinde bulunulması yerine, fazla miktar üzerinden önödeme önerisinde bulunularak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5187 sayılı Basın Kanununun 18/2.maddesindeki "sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilen para cezasının ödenmesinden yayın sahibi, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili ile birlikte müteselsilen sorumludur." düzenlemesi dikkate alınmadan ayrı ayrı adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,