Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/12005 K.2012/17475

4207 sayılı Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanun'un 3/1. maddesine aykırılıktan ... hakkında 57.232 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunca verilen 01/12/2010 tarihli ve 6030 sayılı karara karsı yapılan başvurunun süre yönünden reddine ilişkin Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/11/2011 tarihli ve 2011/67 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2011 tarihli ve 2011/458 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.03.2012 gün ve 17352 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2012 gün ve KYB. 2012-93687 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, idarî yaptırım kararının muterize, "Tebliği evrakı iş yerinde daimi işçisi/memuru/amiri ... imzasına 11/01/2011 tarihinde tebliğ edilmiştir." şeklinde şerh düşülerek tebliğ edildiği anlaşılmış ise de.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesindeki "Belli bir yerde devamlı olarak, meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.", aynı Kanun'un 20. maddesindeki "13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse;

keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir..." hükümleri nazara alındığında, tebliğin söz konusu maddelerde yer alan esaslara uygun olmadığı, dolayısıyla başvurunun süresinde kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;