Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/12007 K.2012/17163

İkinci kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesi uyarınca 739,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına dair Edremit Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 07/05/2011 tarihli ve 903818 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun idarî para cezası yönünden kabulü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına,

sürücü belgesinin geri alınması kararına yapılan itirazın ise görev yönünden reddine ilişkin Edremit 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/08/2011 tarihli ve 2011/8-8 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2011 tarihli ve 2011/193 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08/03/2012 gün ve 14862 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 26/03/2012 gün ve KYB.

2012/82008 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Muterize ikinci kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı idare tarafından uygulanan idarî para cezasını müteakip, sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına da yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/8. maddesinde yer alan, "İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idarî yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde;

idarî yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idarî yargı merciinde görülür." şeklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 06/03/2006 tarihli ve 2006/7 esas, 2006/27 sayılı kararı nazara alındığında, idarî para cezası yönünden de görevsizlik kararı verilmesi gerektiği cihetle,

itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;