Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/172 K.2012/20089

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a teşmiline gerek olunduğu üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla kabul edilerek yapılan incelemeye göre,

Dosya kapsamına göre sanığa zorunlu müdafii atandığı halde gerekçeli kararın bizzat sanık adına düzenlenen tebligat ile tebliği usulsüz olup sanık ...'ın bu karara yönelik temyizi süresinde kabul edilip temyiz isteğinin reddine dair mahkemenin 22/07/2009 tarihli ek kararı kaldırılarak 02/06/2009 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Dairemizin 22/05/2008 tarih ve 2008/4510 Esas, 2008/13967 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin 04/12/2007 tarihli kararı;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesindeki kurallara göre; hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılıp değerlendirilmemesi,

Gerekçesiyle bozulduğu halde bu hususun verilen yeni kararda mahkemece tartışmasız bırakılması,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 20/06/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Önceki hükümde verilen ceza 10 takside bağlanmasına rağmen müktesep hak ihlal edilerek cezanın 9 takside bağlanması hususunda ilaveten bozma nedeni yapılmalı ve bozma hususunun önceki bozma kararında da teşmil edildiği dikkate alınarak hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...'a da teşmil edilmelidir, düşüncesiyle çoğunluğun kararına katılmıyorum.