KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2012/18227 E., 2013/20387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5846 sayılı yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının sırf vekalet ücreti yerine dilekçe yazma ücretine hükmedilmiş olmasına yönelik olduğu gözetilerek, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,
1- Hükümden önce, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 5. ve 14. fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının olanaklı hale gelmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığı mahkemesince saptanarak, uygulanıp uygulanmayacağının hükümde tartışılmaması yasaya aykırı,
Hükümden sonra, 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasa'nın 7. maddesi ile eklenen cümlede "Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." hükmünün bulunması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının diğer yasal koşullarının varlığı halinde, bu yasal değişikliğin de dikkate alınması zorunluluğu bozmayı gerektirmiş,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2- TCK'nun 50/2. maddesinde yer alan "Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez." şeklindeki hükme aykırı olarak, seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, bu cezanın paraya çevrilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2012/18227, K. 2013/20387, 30 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama