Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/21372 K.2013/11202

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...'in adli sicil kaydına esas olan ilamın elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve sanığın kamu davası açılmadan önce kurum zararını tazmin ettiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinde düzenlenen suçun, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 82.maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılıp TCK'nın 163/3.maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan 6352 sayılı Kanun'un Geçici 2.maddesinin 2.fıkrasında;

elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının hükme bağlanması karşısında; sabıkası olduğundan bahisle CMK'nun 23.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin ilamın 6352 sayılı Kanun'un Geçici 2.maddesi hükmüne nazaran tekerrüre esas alınmasının mümkün bulunmaması,

3- Bir nolu bozma nedeninde belirtilen yasal değişiklik nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 51.maddesi uygulamasının olanaklı hale geldiği gözetilerek, yasal koşulların oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasının gerekmesi,

4.TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar

verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,