Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/21903 K.2012/26671

Alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5.maddesi uyarınca 739 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına ve sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına dair Artvin İl Emniyet Müdürlüğü Cankurtaran Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 18/09/2011 tarihli ve 741282 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Hopa Sulh Ceza Mahkemesinin 08/12/2011 tarihli ve 2011/854 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14.06.2012 gün ve 35724 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2012 gün ve KYB. 2012-177199 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Başvurunun İncelenmesi" başlıklı 28.maddesinin son fıkrasında yer alan, "Üçbin Türk Lirası dahil idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararlar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, Hopa Sulh Ceza Mahkemesince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulüne dair Hopa Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/0212 tarihli ve 2011/614 değişik iş sayılı kararının hukuken yok hükmünde bulunduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Muterize alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı idare tarafından uygulanan idari para cezasını müteakip, sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına da yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/8.maddesinde yer alan , "İdari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde;

idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür." şeklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 06/03/2006 tarihli ve 2006/7 esas, 2006/27 sayılı kararı nazara alındığında, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden,

başvurunun esastan incelenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;