KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2012/29771 E., 2013/20988 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı kanuna muhalefet
- Hüküm
- Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, denetim süresine tabi tutulmasına ve müsadereye
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi.
Sanık hakkında tayin olunan ve kısa süreli olmayan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş bulunmasına göre, 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyun üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkra hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelendiği anlaşıldığından, TCK 53/3.maddesi gözönüne alınarak, sanık hakkında TCK 53/1-c maddesi uyarınca velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma cezasının uygulanmasına kanunen yer olmadığına" ibaresinin çıkartılarak, yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde yazılı haklardan anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2012/29771, K. 2013/20988, 4 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama