KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2012/31623 E., 2013/7678 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2013
Karar Metni
367 kelime·2 dk okuma
Bakaya suçundan sanık ...'ın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 64/1-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50, 52 ve 62. maddeleri uyarınca 1.500,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.02.2007 tarihli ve 2006/754 Esas, 2007/193 sayılı kararını müteakip, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 1632 sayılı Kanunun 63/1 maddesinde değişiklik yapıldığından bahisle yaptığı uyarlama talebinin kabulüne,
sanığın 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 24. maddesi gereğince 250,00 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 15.07.2011 tarihli ve 2006/754 Esas, 2007/193 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.12.2012 gün ve 68542 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2012 gün ve KYB. 2012-307985 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Mahkemece, sanık hakkında verilen 13.02.2007 tarihli ve 2006/754 Esas, 2007/193 sayılı hükme konu adli para cezasının, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 4. maddesi ile değişik 1632 sayılı Yasanın 63/1 maddesi kapsamında idari para cezasına dönüştürüldüğünden bahisle, sanığın 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24. maddesi gereğince 250,00 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmişse de,
13.02.2007 tarihli ilk kararda sanığın eylemine uyan 1632 sayılı Kanunun 64. maddesi uyarınca cezalandırıldığı ve 6217 sayılı Kanunla bu madde kapsamında sayılan eylem ve cezalara ilişkin yeni bir düzenleme getirilmediği anlaşıldığından, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2012/31623, K. 2013/7678, 19 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama