Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/6865 K.2012/20156

Alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesi uyarınca 687 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına ve sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına dair ... Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 25/05/2010 tarihli ve 009397 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun kabulüne ilişkin Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/09/2010 tarihli ve 2010/1255 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13.02.2012 gün ve 8683 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2012 gün ve KYB. 2012-53750 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanununun "Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28. maddesinin son fıkrasında yer alan, "Üçbin Türk Lirası dahil idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararlar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen kabul kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2011 tarihli ve 2011/217 değişik iş sayılı kararının hukuken yok hükmünde bulunduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Muterize alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı idare tarafından uygulanan idari para cezasını müteakip, sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına da yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/8. maddesinde yer alan, "idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde;

idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür." şeklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 06/03/2006 tarihli ve 2006/7 esas, 2006/27 sayılı kararı nazara alındığında, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden,

başvurunun esastan incelenerek kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;