Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/6882 K.2012/8001

556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye aykırılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/11/2011 tarihli ve 2011/14318 soruşturma, 2011/9064 esas,

2011/2942 sayılı iddianamenin 5271_sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 174. maddesi gereğince iadesine dair Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2011 tarihli ve 2011/613 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/12/2011 tarihli ve 2011/916 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.01.2012 gün ve 4670 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2012 gün ve KYB.

2012-34748 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesince, müştekilerin uzlaşma hususunda beyanlarının sorulmadığı ve tanık ...'in usulüne uygun ifadesinin alınmadığı gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, marka hakkına tecavüz suçundan hakkında soruşturma yapılan şüphelinin işyerinde hâkim kararı ile yapılan aramada ele geçirilerek el koyulan ve bilahare üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılan suça konu eşyaların taklit olduğunun ve marka hakkı ihlalinin gerçekleşmiş olduğunun bildirilmiş olması karşısında, soruşturmanın başlaması bakımından ihbarcı konumunda olan tanık ...'in ifadesinin alınmamış olmasının esasa etkili olmayacağı,

diğer yandan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/6. maddesi uyarınca yurtdışında olma halinde uzlaşma yoluna gidilmeksizin soruşturmanın sonuçlandırılacağına ilişkin hüküm karşısında, birisi Amerika Birleşik Devletleri'nde, diğeri Almanya'da bulunan yabancı firma konumundaki müştekiler bakımından uzlaşma hususunda beyanlarının alınmasına gerek bulunmadığı, kaldı ki şüphelinin uzlaşma teklifini de kabul etmediği dikkate alındığında, mevcut delillerin kamu davası açılması için yeterli olduğu,

mahkemesince iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında toplanacak diğer deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, mahkemenin takdirinde olan tanık dinlemesi hususunun iade sebebi olamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;