KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/12021 E., 2014/2614 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2014
- Tebliğname No
- K.Y.B.- 2013/231551
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö.. Harfıyat Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Tim Komutanlığınca düzenlenen 29/08/2008 tarihli ve EZ 404671 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin mercii Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarihli ve 2012/1315-1315 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24/06/2013 gün ve 40229 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/07/2013 gün ve KYB. 2013/231551 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 116/2 maddesi gereğince uygulanan idari yaptırım kararının ilgilisine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğinin gerektiği, olayımızda tüzel kişi tacir hakkında düzenlenen tutanağın ticaret sicilinde kayıtlı resmi adresine tebliğ edilmediği dolayısıyla İdari yaptırım kararının kesinleşmediği anlaşıldığından,
5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 20/2 maddesinde “2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez,
verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki emredici yasal düzenleme ve ayrıca aynı Kanun’un 20/2-(c) maddesindeki 3 yıllık soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınarak itirazın kabulunüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/12021, K. 2014/2614, 24 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama