Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/13453 K.2014/20890

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca. 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması.

2- Adli para cezasının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52 maddesinin 2. fıkrasının gösterilmemesi ve 52. madde yanında uygulama imkanı bulunmayan TCK'nın 50 maddesinin yazılması ve tekerrür hükmünün uygulanmasında aynı yasanın 58. maddesinin fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması.

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince,