KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/14348 E., 2014/7490 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı kanuna muhalefet
- Hüküm
- Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede
Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanığın temyizine göre yapılan incemede ise
Sanığın sabıkasında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarının davayı sona erdiren nihai hüküm niteliğinde olmadıkları nazara alınmadan, yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; kamu zararı giderilmediğinin anlaşılması karşısında anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır. Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kazanılmış hak teşkil etmeyen ve güvenlik tedbiri niteliğinde olan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının 9.bendinde bulunan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesine ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılarak, yerine "Sanığa verilen erteli hapis cezası yönünden.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/14348, K. 2014/7490, 16 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama