Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/16891 K.2014/5823

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık hakkında daha önce Van 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 08.10.2006 tarih 2009/775 Esas - 2010/440 Karar sayılı kararı ile verilen ve açıklanması geri bırakılan hüküm, 5237 sayılı TCK.nun 51/1-a maddesi kapsamında kasıtlı bir suçtan mahkumiyet olarak nitelendirilemeyeceği gözetilmeden, " Sanığın daha önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetinin olduğu gözönüne alınarak suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaate varılmadığı" şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeler ile ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

2- TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,