KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/17255 E., 2014/9479 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 7 - 2012/253394
- Mahkemesi
- Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 21/06/2012
- Numarası
- 2010/1469 (E) ve 2012/1218 (K
- Suç
- 4733 Sayılı kanuna muhalefet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Sanık hakkında 14.11.2010 tarihli suç ile ilgili olarak kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
Sanık hakkında, suç işlemekten çekineceği hususunda kanaat oluştuğu gerekçesi ile TCK.nun 51.maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, bu gerekçeyle çelişecek biçimde sanığın suç işlemekten çekineceği hususunda kanaat oluşmadığından hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmişse de aynı gerekçede kamu zararının giderilmediğinden de bahsedilmesi nedeniyle, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarını reddiyle kurulun hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında 26.1.2011,1.2.2011 ve 7.2.2011 tarihli suçlar ile ilgili kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede ise;
Sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında müteselsil suç olarak kabul edilmesi ve sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra cezasının TCK.nun 43. maddesi gereğince arttırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
III-Sanık hakkında 29.3.2011 ve 4.4.2011 tarihli suçlar ile ilgili kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;
Sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında müteselsil suç olarak kabul edilmesi ve sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra cezasının TCK.nun 43. Maddesi gereğince arttırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/17255, K. 2014/9479, 21 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama