Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/18315 K.2014/17282

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın talimat mahkemesinde alınan savunmasında, suçun işlendiği Mardin iline hiç gitmediğini, cep telefonu alım satımı nedeniyle birkaç kez kimlik fotokopisini verdiği kişilerin kullanmış olabileceklerini, yakalanan sigaralar ile bir ilgisinin olmadığını, üzerine atılı suçu kabul etmediğini beyan ettiği ve soruşturma aşamasında alınan nüfus cüzdanı fotokopisinde şahsın resminin bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın imza örnekleri alınarak olay tutanağı ve hazırlık beyanında sanık adına atılı imzalar ile mukayesesi yaptırılmadan ve soruşturma aşamasında alınan nüfus cüzdanı fotokopisindeki fotoğrafı bulunmayan şahsın sanık olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCY'nın 51.maddesinin 3.fıkrasında yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklindeki hüküm dikkate alınmaksızın mahkum olunan ceza süresinin 1 yıl 8 ay olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

3-Sanık hakkında verilen uzun süreli ve erteli hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak, TCK.nun 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu dışındakiler yönünden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,