Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/1948 K.2013/21674

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde sanığın seyyar tezgahında şikayetçi şirketlerin mali hak sahibi oldukları bandrolsüz film, müzik ve oyun CD'lerini satarken yakalandığından bahisle kamu davası açılmıştır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı kanunun 81/4. maddesinde "Bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." Yine 81/13 fıkrasında ise "Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur.

Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır.", soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki 71. ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir.

Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklinde hükümlere yer verilmiştir.

Bu düzenlemeler karşısında, müşteki şirketlerin soruşturma esnasında Cumhuriyet Savcısının 05.12.2008 havale tarihli dilekçesi ekinde sunduğu hak sahipliğine ilişkin belgelerinin, 11.11.2009 havale tarihli bilirkişi raporunda gösterilen dava konusu eserlere ilişkin olmadığı ve şikayetçi şirketlerin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan başkaca bir belgede ibraz etmediği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı ve sabit olan eylemi 5846 sayılı yasanın 81/4. maddesi kapsamında kaldığı halde yasaya yanlış anlam verilerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II-Kabule göre;

TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,