Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/20056 K.2014/16787

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmekte ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2-Kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK nun 50/1 .a maddesinde yazılı seçenek yaptırımı olan adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK nun 232/6. maddesi hükmüne aykırı karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun, 322. maddesi uyarınca, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi uygulaması sırasında adli para cezasının belirlenmesine ilişkin paragrafta "...TCK.nun..." ibaresinden sonra gelmek üzere "50/1-a ve" ibaresinin eklenmesi gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.