KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/20173 E., 2014/15470 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2014
- Tebliğname No
- 7 - 2013/308808
- Mahkemesi
- Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 09/08/2010
- Numarası
- 2010/1148 (E) ve 2010/1095 (K
- Suç
- 5607 sayılı kanuna muhalefet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-5607 sayılı yasanın 5/2.maddesinde "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz." düzenlemesi bulunmaktadır.
Sanığın soruşturma aşamasında kollukta verdiği ifadesinde, davaya konu eşyanın değerini hemen ödeyebileceğini beyan ettiği gözetilerek, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-CMK’nun 231 .maddesinde belirtilen objektif ve sübjektif koşulların oluşup oluşmadığı birlikte değerlendirilerek CMK.nın 231/7.fıkraya göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının öncelikle tartışılması, HAGB uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi halinde diğer seçenek yaptırımların tartışılması ve karar verilmesi gerekirken "seçenek para cezasına hükmolunduğundan 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-Müsaderesine karar verilen sigaraların 220 paket yerine 228 paket olarak yazılması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/20173, K. 2014/15470, 10 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama