Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/21970 K.2014/17192

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

1- Dava konusu ele geçen eşyanın miktarına göre nakil aracının ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı ve aracın nakle tahsis edilmediği ile bilinen değerine göre eşyanın gümrüklenmiş değeri göz önüne alındığında müsaderenin hakkaniyete uygun düşmeyeceği gözetilmeden nakil aracının iadesi yerine müsaderesine hükmolunması,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından nakil aracının müsaderesine ilişkin bent ile Gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ve hükme “Müsadere koşulları oluşmadığı anlaşılan dava konusu nakil aracının sahibine iadesine, aracın trafik kaydı üzerindeki tedbirin kaldırılmasına,” cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.